ԴԱՐՁԵԱԼ՝ ՍՈՒՐԻԱՀԱՅՈՒԹԵԱՆ ՄԱՍԻՆ

Սիրելի՛ ընկերներ,
Կը կարծէի, որ այլեւս այս մասին գրելու կարիք չկայ, բայց…
Ամէն անգամ երբ Հալէպահայ համայնքէն դրական ձայն մը կը լսուի, անդիէն՝ անհանգիստ արձագանգ մը կը հետեւի…
Ամէն անգամ, երբ Հալէպահայ ներկայացուցիչներ համայնքային կեանքը կարգի մէջ պահելու, համայնքի անդամներուն կարիքներուն հասնելու իրենց պարտաւորութեան եւ այդ իմաստով՝ տիրող քիչ թէ շատ դրական մթնոլորտի մասին կը խօսին, ոմանք շերեփը առած, կը փորձեն «ղեկավարութիւն-գաղութ անվստահութեան» խաղաքարտը օգտագործել, առանց անդրադառնալու, որ այլեւս այդ քարտը այրած է…
Ամէն անգամ, երբ Հալէպահայ գաղութի մասին լուր մը յայտնուի, ոմանք եռամեայ ծանօթ փութկոտութեամբ կը փորձեն տեղական համայնքի կարիքներուն արձագանգելու աշխատանքը ստուերի մէջ ձգել, պատճառաբանելով, որ գաղութը անապահով է: Մեծ գիւտ մըն է, կարծէք: Արդէն, եթէ գաղութը ապահով ըլլար, այդ աշխատանքներուն կարիքը պիտի չըլլար:
Եթէ գաղութը ապահով ըլլար, միացեալ շտաբ պիտի չկազմուէր, տղաքը պահակութեան պիտի չկանգնէին, ամէն մէկ վիրաւորի կամ հրդեհուած տան անդամներուն օգնութեան հասնելու պարտաւորութիւն պիտի չունենային: Եթէ պատասխանատուները չգիտնային, որ հալէպահայը վտանգի դիմաց է՝ հաց, ջուր, ուտելիք, ջեռուցում ապահովելու համար պատէ պատ պիտի չզարնուէին: Ոչ ալ գաղութի ուժերը վերադասաւորելու, յարմարագոյն եղանակով կեանքը շարունակելու միջոցներ պիտի որոնէին:
Եթէ ղեկավարութիւնը անգիտակից ըլլար, այս բոլորը –եւ դեռ բոլորիս գիտցածէն շատ աւելին- պիտի չընէին…
Կրկնութեան գինով կ՛արժէ յիշեցնել, որ ՍՈՒՐԻԱՀԱՅ ՀԱՄԱՅՆՔի ղեկավարութիւնը պատասխանատու է ՍՈՒՐԻԱ ապրող հայութեան… Սուրիայէն դուրս գալ ցանկացողներուն կրնան օգնել բոլոր անոնք, որոնք ցանկութիւն եւ միջոց ունին: Հայաստան գտնուողներուն կարիքներուն պէտք է հասնինք բոլորս՝ Հայաստանի պետութենէն սկսեալ մինչեւ ամէնէն խուլ անկիւնը ապրող հայը: Սուրիահայ համայնքի պատասխանատուն համայնքը այլ տեղ փոխադրելու աշխատանքին ձեռնամուխ պէտք է ըլլայ ՄԻԱՅՆ այն պարագային, երբ համահայկական, պետականօրէն կայացած եւ պետական երաշխիքով իրականացուելիք ներգաղթի ծրագիր ըլլայ: Այլապէս՝ այդ ղեկավարութեան միակ եւ գլխաւոր պատասխանատուութիւնը ՍՈՒԻՐԱՀԱՅՈՒԹԻՒՆն է:
Այստեղ մեծագոյն գնահատանքը պէտք է արձանագրել ՀԱՄԱՅՆՔի հասցէին, որ երբեմն-երբեմն հնչող եւ իբր թէ իրենց բարիքը յուշող ձայներուն ականջ չեն տար, որովհետեւ իսկական գործը կը տեսնեն: Այդ գործի ծաւալի եւ բարձր կազմակերպական մակարդակի մասին կը վկայեն նաեւ Հալէպէն եկած ոչ-հայեր:
Նոյնքան գնահատելի է ղեկավարութինը: Իրենց հասցէին հնչող անտեղի քննադատութիւններուն եւ օդին մէջ մնացող զրպարտանքներուն դէմ ականջ փակելով, անոնք կը շարունակեն ամէն խնդիրի ելք եւ ամէն հանգոյցի լուծում գտնելու համար աշխատիլ: Փորձով գիտեմ, որ անաչառ մտահոգութեամբ իրենց փոխանցուած գանգատները չեն անտեսուիր:
Իսկ, անոնք որոնք կը շարունակեն հոն մնացողները քննադատել եւ դէպի Հայաստան գաղթելու խորհուրդներ տեղացնել, պիտի առաջարկեմ, որ իրենց մտահոգութիւնները, գանգատները, բողոքները եւ առաջարկները հասցէագրեն ՀՀ Սփիւռքի, Ներքին եւ Արտաքին գործոց նախարարութիւններուն: Ներգաղթի ճիշդ մարմինները հոն են…
Յ.Գ.- Արդէն գիտենք, որ ոմանք այս թեման (եւ զիս) ծամծմել կը սիրեն: Ատոնց այս տեսակ արարքի մասին կարծիքս առիթով մը ըսած եմ. «ղ»ով սկսող ածական մըն է

Մարի Մարդխանիան

(Visited 1 time, 1 visit today)



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *