Թող անոնք ալ համ­տե­սեն պա­տե­րազ­մի լե­ղին, որ Սուր­ի­ան շունչ քա­շէ ու վերսկ­սի վե­րա­կանգ­նել ու վե­րա­կա­ռու­ցել

Օդին մէջ լա­ւա­տե­սա­կան յոյ­սեր կը թե­ւա­ծեն: Անոնք, որ Սուր­իոյ իշ­խա­նու­թեան հա­մա­կիր չեն, բա­ցար­ձա­կա­պէս կա­րե­ւո­րու­թիւն չեն տար տե­ղի ու­նե­ցող մի­ջազ­գա­յին շար­ժում­նե­րուն ու փո­փո­խու­թիւն­նե­րուն, իսկ անոնք, որ կառ­չած կը մնան երկ­րի իշ­խա­նու­թեան, դէպ­քե­րուն ետեւ գա­լիք խա­ղա­ղու­թեան նա­խան­շան­նե­րը կը տես­նեն:
«Արա­բա­կան Գա­րուն» կոչ­ուած պա­տու­հա­սի պայ­թու­մին առա­ջին օրէն ըս­ուե­ցաւ, որ Սուր­ի­ան միւս արա­բա­կան եր­կիր­նե­րուն չի նմա­նիր, մի՛ փոր­ձէք պա­տե­րազ­մի մէջ ներ­քա­շել զայն. սա­կայն պա­տե­րազմ­նե­րը «կթան կո­վե­րու» վե­րա­ծող նեն­գա­միտ անաստ­ուած­նե­րը, իրենց ծրա­գի­րը ի գործ դրին նա­եւ Սուր­իոյ մէջ, քան­դե­ցին ու աւե­րե­ցին խա­ղաղ եր­կի­րը, պատ­ճառ դար­ձան հա­րիւ­ր հա­զա­րա­ւոր մար­դոց մահ­ուան ու չոր­սու­կէս տա­րի ետք, հաշ­ուի նըս­տե­լով եւ կշիռ­քի նժար­նե­րուն մէջ դնե­լով իրենց շա­հերն ու վնաս­նե­րը, սկ­սան մտա­ծել, որ իս­կա­պէս Սուր­ի­ան ու­րիշ եր­կիր­նե­րու չի նմա­նիր, իշ­խա­նու­թիւնը զօ­րա­ւոր է, թի­կուն­քը կե­ցող բա­րե­կամ պե­տու­թիւն­նե­րը զօ­րա­ւոր են ու ժա­մա­նակն է, որ մի­ջոց գտ­նեն պա­տե­րազ­մը կա­սեց­նե­լու, հաշտ­ուե­լու եւ յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րը վե­րա­կանգ­նե­լու:
Ան­տե­ղի լա­ւա­տե­սու­թիւ՞ն. չեմ կար­ծեր:
Դա­մաս­կո­սի ճամ­բան եռուն է, պա­տե­րազ­մին մաս­նա­կից կամ մեղ­սա­կից պե­տու­թիւն­նե­րու միջ­նորդ­նե­րու կամ ուղ­ղա­կի Դա­մաս­կոս ժա­մա­նող պատ­ուի­րա­կու­թիւն­նե­րու եր­թե­ւե­կով:
Վեր­ջին օրե­րուն տե­ղի ու­նե­ցած իրա­դար­ձու­թիւն­նե­րը մեծ նշա­նա­կու­թիւն ու­նին դէպ­քե­րուն դի­մա­գի­ծը փո­խե­լու. Ա.Մ.Ն.- Քու­պա 50 տա­րի­նե­րու խզու­մէն ետք, յա­րա­բե­րու­թեանց վե­րա­կանգ­նում (ան­հա­ւա­տա­լի, բայց իրա՛ւ): Ա.Մ.Ն.-Իրան հա­մա­ձայ­նու­թիւն հիւլէական ուժանիւթի հար­ցով, տա­րի­նե­րու ան­վեր­ջա­նա­լի սպառ­նա­լիք­նե­րէն, պա­տիժ­նե­րէն, ժո­ղով­նե­րէն ու քն­նար­կում­նե­րէն ետք: Իրա­նը յաղ­թա­կան դուրս եկաւ ու փաս­տեց, որ ու­ժեղ է եւ իր խօս­քը ու­նի մի­ջին-արե­ւել­եան հար­ցե­րուն մէջ:
Հա­ֆէզ Ասատ ժա­մա­նա­կին ըսած էր. «Օր պի­տի գայ, ուր արա­բա­կան պե­տու­թիւն­նե­րը պի­տի հար­ուա­ծեն Սուր­իոյ եւ Իրա­ն պաշտ­պան պի­տի կանգ­նի»:
Թուրք­իոյ նե­տած քա­րե­րը իր վրայ սկ­սան իյ­նալ: Տա­րի­նե­րով պա­հեց, զի­նեց, մար­զեց ընդ­դի­մա­դիր ան­ուան տակ քօ­ղարկ­ուած ահա­բե­կիչ­նե­րը եւ դէ­պի Սուր­իա սահ­մա­նը բա­ցաւ անոնց առ­ջեւ: Այ­սօր, ելեր անոնց դէմ պա­տե­րազմ յայ­տա­րարեր է ու անոնց կեդ­րոն­նե­րը կը հար­ուա­ծէ: Հա­րաւ-արեւմտ­եան Թուրք­ի­ան կրակ­նե­րու մէջ է. թող քիչ մըն ալ ինք վա­յե­լէ:
Շու­տով մի­եւ­նոյն «տա­րոս»ին կ՛ար­ժա­նա­նան արա­բա­կան ծո­ցի եր­կիր­ներն ալ: Թող անոնք ալ համ­տե­սեն պա­տե­րազ­մի լե­ղին, որ Սուր­ի­ան շունչ քա­շէ ու վերսկ­սի վե­րա­կանգ­նել ու վե­րա­կա­ռու­ցել:

ՅԱԿՈԲ ՄԻՔԱՅԷԼԵԱՆ

(Visited 1 time, 1 visit today)



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *