unnamed (6)

Ցավոք, չենք կարող այլեւս Սիրիայի նախկին հայկական գաղութն ունենալ. Սիրիահայ բարերարի բացառիկ հարցազրույցը

Հայաստանում եւ Արցախում իրականացրած իր բարեգործական ծրագրերով այսօր շատերիս հայտնի սիրիահայ բարերար Գաբրիել Ջեմբերջյանը Հայաստանում է եւ վերջին տարիներին հատկապես, հաճախ է հայրենիք գալիս: Նրա պատկերացմամբ, հայը պիտի Հայաստանում ապրի, իսկ սփյուռքահայը՝ Հայաստանով:

Գաբրիել Ջեմբերջյանը <Փյունիկ> բարեգործական հիմնադրամի պատվավոր նախագահն է, ում առաջինը հանդիպել եւ Հայաստան է բերել այն ժամանակ Սիրայում դիվանագիտական առաքելությամբ զբաղվող ՀՀ գխավոր հյուպատոս Լեւոն Սարգսյանը, եւ 1994 թ-ին համատեղ կյանքի կոչել Փյունիսկ համահայկական հիմնադրամի գործունեությունը:

Սիրիահայ բարերարը ծնվել է Սիրիայի Հալեպ քաղաքում, ավարտել է տեղի Կրթասիրաց վարժարանը, ապա մշտական բնակություն հաստատել Դամասկոսում: Նրա նախաձեռնությամբ 1998թ. ստեղծվել է <Փյունիկ> բարեգործական հիմնադրամը:

Գաբրել Ջեմբերջյանը Հայաստանում է Հայոց ցեղասպանության 100 ամյակի գործունեության աշխատանքների ու միջոցառումների կազմակերպման գործընթացներում ներգրավվելու նպատակով եւ միջոցառումները համակարգող պետական հանձնաժողովի կազմում է:

ՀՀ նախագահի հրամանով ամիսներ առաջ պարգեւատրվել է Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց շքանշանով, նախկինում՝ Մովսես Խորենացու շքանշանով

-Պարոն Ջեմբերջյան, Փյունիկի ստեղծումը ի՞նչ նպատակ էր հետապնդում, կարո՞ղ ենք համոզված ասել, որ այն իր առաքելությունը կատարել է.

-Հայաստանում հիմնադրամը պաշտոնապես գրանցվել է 2008 թ. դեկտեմբերին: Հիմնադրամը գործունեության ընթացքում իրականացրել է մեծածավալ ծրագրեր` ներառելով Հայաստանի և Սփյուռքի կրթության, գիտության, մամուլի, եկեղեցաշինության և բազմաթիվ ազգօգուտ ոլորտներ: Հիմնադրամը կազմակերպել է բազմաթիվ մշակութային միջոցառումներ, հովանավորել շնորհալի հեղինակների՝ հրատարակել գրքեր, բացահայտել ու խրախուսել է սոցիալապես անապահով, ուսման մեջ առաջադիմող ուսանողների, իսկ առավել շնորհալիների՝ օգնություն է ցուցաբերել ուսումն արտերկրի առաջատար բուհերում շարունակելու համար:

Երբ Լեւոն Սարգսյանն իր դիվանագիտական առաքելությունն ավարտեց Սիրայում, բարեգործական ծրագրերը աշուժացնելու նպատակով ստեղծեցինք Փյունիկը: Հիմադրամի գործունեությունը ուղղված է ոչ միայն Հայաստանում այլեւ Մերձավոր Արեւելյան երկրներում, Լիբանանի եւ Սիրիայի դպրոցներում ուսուցողական պարագաների տրամադրման տեսքով:

-Իսկ բարեգործական ծրագրերը հատկապես ի՞նչ ուղղությամբ են.

-Հիմադրամը գործունեություն իրականացնում է ոչ միայն Հայաստանում այլեւ Մերձավոր Արեւելյան երկրներում, Լիբանանի եւ Սիրիայի դպրոցներում ուսուցողական պարագաների տրամադրման տեսքով:Փյունիկ հիմնադրամի բուն աշխատանքները ռեսուրսների զարգացման գծով է: Մինչեւ այսօր մեր աջակցությամբ հիմնել ենք 1200 լաբորատորիա, դպրոցներին տրամադրվել է մոտ 6 հազար համակարգիչ: Ստեղծել են ավելի քան 2000 խաղահրապարակ ՀՀ մարզերում եւ Արցախում:

shahinian5

2009-2010թթ. հիմնադրամը Երևան քաղաքին նվիրել է 145 խաղահրապարակներ, որոնք տեղադրվել են քաղաքի մանկապարտեզներին կից և բակերում, ինչպես նաև օժանդակել է Երևանում տարբեր միջոցառումների և ծրագրերի իրագործմանը: Բավականաչափ գրքեր ու ձեռնարկներ է հրատարակվել Սփյուռքի նախարարության հետ համատեղ, որպեսզի մեր նպատակները կարողանանք իրականացված տեսնել:

-Մեծապես աջակցել եք նաև Դամասկոսում Հայաստանի դեսպանատան հիմնադրմանը, նպաստել հայ-սիրիական կապերի հաստատմանն ու ամրապնդմանը: Ի՞նչ եք կարծում պատերազմական գործողությունների արդյունքում երկու երկրների միջեւ առեւտրաշրջանառության ծավալները ե՞րբ հնարավոր կլինի վերկանգնել կամ  աշխուժացնել:

-Սիրայում տիրող իրավիճակը թեպետ դանդաղեցրեց առեւտրաշրջանառությունը, սակայն հուսով եմ՝ կվերականգնվի, քանի որ Հայաստանի եւ ՌԴ-ի հարաբերություններն էլ լավ են զարգանում: Բացի այդ, տնտեական կապերի զարգացման հեռանկարները մեծ են, քանի որ Սիրայում ապրող հալեպահայությունը մեծ համբավ ունի երկրում:

Serj-Sargsyan1-2

-Սիրայի նախագահ Բաշար Ալ Ասադի՝ ՌԴ կատարած այցը բավական մեծ իրադարձություն էր, այն պարագայում, երբ վերջին պատերազմական 4 տարիների ընթացքում նա չէր լքել երկիրը: Ի՞նչպես եք կանխատեսում պատերազմական գործողությունների ընթացքը.

-Սիրիայի պատերազմը հնարավոր է երկարի, ռուսական զինուժի միջամտությունը դեռ չի նշանակում, թե պատերազմը ավարտվել է: Ռուսաստանը, մենք լավ գիտենք, որ իր շահերն ունի Սիրայում եւ կարեւոր է, որ իր ռազմական բազաներն ունի արդեն այդ երկրում: Դրանք երկարատեւ ժամկետով պահելու համար կնքվել է համաձայնություն Ասադի հետ եւ ամեն ինչ արվելու է Սիրիայում կայունություն հաստատելու համար:

-Որքա՞ն է այժմ Սիրիայում ապրող հայերի թիվը.

-Մոտ 25 հազար: Եթե նախկինում Սիրայում հայ աշակերտների թիվը 13500 էր, ապա այսօր, ցավոք սրտի 4500 – ն է մնացել: Ցավոք սրտի, մենք չենք կարող այլեւս Սիրայի նախկին հայկական գաղութն ունենալ.

-Մի փոքր կպատմեք ձեր ընտանիքի մասին, որքանով գիտեմ Ձեր կինը բժշկուհի է. Ինչպե՞ս եւ որտե՞ղ եք նրան հանդիպել

-Նրան հանդիպել եմ Հալեպում եւ 1982 թ-ին ամուսնացել. Ամուսնական ճամփորդության մեկնելով Դամասկոս, հաստատվեցինք այնտեղ, կինս այդպես կամեցավ: Առ այսօր այնտեղ ենք ապրում. Ունեմ մեկ զավակ՝ Սարգիս, հանգուցյալ եղբորս անունով. Նա հիմա ուսանում է Եվրոպայի բուհերից մեկում:

unnamed (1)

-Հայրենիք – սփյուռք կապերի ամրպանդումը, երկխոսությունը ինչպե՞ս եք տեսնում, ի՞նչ բացթողումներ կան այս ոլորտում.

-Սփյուռքում ապրող հայերը միշտ ցանկանում են Հայաստանը զորավոր տեսնել եւ հակառակը: Անշուշտ Ղարաբաղն էլ պետք է զորավոր լինի: Լավ կողմերի մասին արտահայտվելը դիմացինի մեջ առաջացնում է խանդավառություն, ինչը ինքնին հաջողություն կբերի, թե հայրենիքին, թե սփյուռքին:

unnamed (4)

Եթե արտագաղթ կա, ներգաղթ էլ պիտի լինի: Քանի որ ճգնաժամը ԱՄՆ ում Եվրոպայում դեռ շարունակվում է, ուստի այդ երկրներում վաղուց հաստատված եւ հաջողության հասած հայերը պիտի մի օր ցանկանան հայրենիք վերադառնալ: Հայը պետք է իր հայրենքում ապրի եւ նեցուկ լինի իր ազգին իսկ սփյուռքահայը՝ ինֆորմացվի Հայաստանի կյանքի մասին:

Եթե միմյանց սիրենք, պատերազմի վերսկսման վտանգն էլ կվերջանա, Ադրբեջանցին կվախենա եւ զերծ կմնա մեզ հետ մենամարտելուց: 

(Visited 1 time, 1 visit today)



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *